Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

aşık, -ğı    

a. anat. 1. Aşık kemiği. 2. mim. Aşırma.

 Güncel Türkçe Sözlük 
aşık    

Yağ çıkarmak için kullanılan ağaç.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
aşık    

Kadınların bir süs eşyası.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
aşık    

Allah adamı, safderun, bön.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
aşık    

Çingene

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
aşık    

Âşık

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
aşık    

< aşığ < aşık: Topuk kemiği, ("Aşık kemiği” de denir.) oyunda kullanılıp birbiri üstüne konur

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
aşık   Osm. kâ'b 

(-çıkıntısı) (biyoloji)

 BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963
aşık   İng. cam 

Sinema Alıcı ile göstericilerde filmin aralı devinimini sağlayan tırnaklara gerekli devinim biçimini veren, çapraşık bir devinimi sağlayabilecek biçimde yapılmış, özeğinden geçmeyen bir eksene bağlı madenden parça.

 BSTS / Sinema ve Televizyon Terimleri Sözlüğü 1981
aşık    

(Kar.): Saz çalarak şiir okuyan halk ozanı tipi.

 BSTS / Tiyatro Terimleri Sözlüğü 1966
aşık    

Çatıyı oluşturan ağaçlardan her biri. (Afşar *Gelendost -Isparta)

 BSTS / Zanaat Terimleri Sözlüğü 1976
aşık    

Akıntı, cereyan.

 Tarama Sözlüğü 1963
âşık, -kı, -ğı   Ar. ¤¥şi® 

a. (a:şık) 1. Bir kimseye veya bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse: “Güzeller deniz kenarına geldikleri zaman âşıklar da kale burçlarına ve bedenlerine dolarlar.” -A. H. Çelebi. 2. Sevişen bir çiftten kadına oranla genellikle erkeğe verilen ad. 3. Halk ozanı: “Dinleyin âşıklar benim sözümü / Felek yaktı kül eyledi özümü” -Halk türküsü. 4. tkz. Dalgın, kalender kimse: Âşık yine geç kaldın. 5. ünl. tkz. “Ahbap, arkadaş” anlamında kullanılan bir seslenme sözü: Âşık! Anlat bakalım, neler yaptın?

 Güncel Türkçe Sözlük 
âşık    

Türk gölge oyununda ciddi tiplerden biri; saz çalarak şiir okur.

 BSTS / Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü 1983
âşık    

Halk ozanlarının ezgicilerine ve öykücülerine verilen ad.

 BSTS / Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü 1983
âşık    

(Halk edebiyatı terimi) Saz şâiri.

 BSTS / Edebiyat ve Söz Sanatı Terimleri Sözlüğü 1948
âşık    

bk. halk ozanı.

 BSTS / Yazın Terimleri Sözlüğü 1974
Âşık   Köken: Ar. 

Söyleyiş: (Âşık) Cinsiyet: Erkek
Tutkun, vurgun, sevdalı.

 Kişi Adları Sözlüğü