Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

budak, -ğı    

a. bit. b. 1. Ağacın dal olacak sürgünü. 2. Dalın gövde içindeki başlangıç yeri olan ve tahtalarda görülen yuvarlak koyuca renkte sert bölüm.

 Güncel Türkçe Sözlük 
budak    

Damların üstünü düzeltmekte veya yağmurdan sonra çatlakları kapatmakta kullanılan silindir şeklindeki taş.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
budak   Osm. budak 

Yaşayan ağaçta dalın gövde içinde kalması sonunda oluşan silindirsel sert bölüm.

 BSTS / Ağaçişleri Terimleri Sözlüğü 1968
budak, (butak)    

1. Dal. 2. Şube, teferruat.

 Tarama Sözlüğü 1963
Budak   Köken: T. 

Cinsiyet: Erkek
1. İnce ve küçük dal. 2. Ağaç gövdesinde tomurcuk çıkacak yuvarlak boğum.

 Kişi Adları Sözlüğü 
Budak    

Ağrı ili, Diyadin ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Budak    

Ağrı ili, Doğansu bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Budak    

Diyarbakır ili, Lice ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Budak    

Gaziantep ili, Burç bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Budak    

Gümüşhane ili, Torul ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Budak    

Kırşehir ili, Mucur ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Budak    

Konya ili, Hüyük ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Budak    

Malatya ili, Arapgir ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Budak    

Ordu ili, Çamaş ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.