Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

efe    

a. 1. Yiğit, özellikle Batı Anadolu köy yiğidi, zeybek. 2. Ağabey. 3. Kabadayı: “Düğünevinin avlusuna girerken yeni düze inmiş efeler gibi nara attı.” -Ö. Seyfettin. 4. tar. Kaptan.

 Güncel Türkçe Sözlük 
efe    

Baba.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
efe    

Dede.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
efe    

Çoban köpeği.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
efe    

1.bk. ede (I)-2. 2.bk. ede (I)-4.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
efe    

1. Kadın erkek arasında kullanılan çağırma ünlemi. 2. Gelinin kayınbiraderini çağırmak için kullandığı sözcük.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
efe    

Evsiz barksız, işsiz güçsüz.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
efe    

Ağabey

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
efe    

Kadınların fes çevresine bez, yağlık sararak yaptıkları bir çeşit baş bağı: Efe bağladım.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
efe    

Büyük kayın

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
efe    

< ET aba: efe; baba. || efemgil: babam ve yakınları

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
efe    

Türk gölge oyunu ile Ortaoyunu'nda görülen kabadayı tipi. Bunlara zeybek de denir. Heybetli görünüşleri ve mertlikleri ile kavgaları ayırır, sorunları çözümler.

 BSTS / Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü 1983
efe    

(Ortaoyunu) : Ortaoyunu ile Türk Gölge Oyunu'nda görülen kabadayı tipi. Bunlara Zeybek de denir. Heybetli görünüşleri ve mertlikleri ile kavgaları ayırır, sorunları çözümlerler.

 BSTS / Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü 1983
efe    

(Kar. Ort. O.) Karagöz ve Orta oyununda Batı Anadolu zeybek tipi.

 BSTS / Tiyatro Terimleri Sözlüğü 1966
Efe   Köken: T. 

Cinsiyet: Erkek
1. Batı Anadolu köy yiğidi. 2. Ağabey.3. Kabadayı.

 Kişi Adları Sözlüğü 
Efe    

Afyon ili, Şuhut ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.