Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

güneş    

a. Güneş ışınlarının ve ısısının etkilediği ortam: “Güneş yakmasın diye onun güzel başını/ Gördüm siper olurken iki arkadaşını” -F. N. Çamlıbel.

 Güncel Türkçe Sözlük 
güneş   Fr. Soleil 

 BSTS / Tıp Terimleri Kılavuzu 
güneş   Osm. şems 

(astronomi)

 BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963
Güneş    

öz. a. gök b. Gezegenlere ve yer yuvarlağına ışık ve ısı veren büyük gök cismi.

 Güncel Türkçe Sözlük 
Güneş   Köken: T. 

Cinsiyet: Erkek
Gezegenlere ve yer yuvarlağına ışık ve ısı veren büyük gök cismi.
Cinsiyet: Kız
Gezegenlere ve yer yuvarlağına ışık ve ısı veren büyük gök cismi.

 Kişi Adları Sözlüğü 
Güneş    

Sivas ili, Divriği ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Güneş    

Sivas ili, Yazyurdu bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Güneş    

Şanlıurfa ili, Yardımcı bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Güneş   İng. sun 

Kızgın gaz yığınından oluşan, ısı ve ışık saçan, yeryuvarının da içinde bulunduğu dizgenin özeği olan gökcismi.

 BSTS / Coğrafya Terimleri Sözlüğü 1980
Güneş   İng. sun 

Her gün doğup battığını gördüğümüz en parlak gökcismi.

 BSTS / Gökbilim Terimleri Sözlüğü 1969