Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

karaca    

(I) sf. Rengi karaya yakın olan, esmer.

 Güncel Türkçe Sözlük 
karaca    

(II) a. hay. b. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı, ahu, ceylan (Capreolus).

 Güncel Türkçe Sözlük 
karaca    

(III) a. anat. Üst kol.

 Güncel Türkçe Sözlük 
karaca    

Küçük taneli, kokulu, pekmez yapmaya elverişli bir cins üzüm.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
karaca    

Soğan tohumu.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
karaca    

1. Koldaki kas kitlesi, pazı. 2. Kol. 3. Devenin dizinin iç tarafı.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
karaca    

Bir çeşit buğday hastalığı.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
karaca    

Mürekkep.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
karaca    

1.bk. karacot. 2. Karamuk otu.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
karaca    

Boşuna, nedensiz : Biz karaca bu hale gelmedik ya.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
karaca    

Eti yenen bir çeşit kuş.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
karaca    

Jandarma.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
karaca    

Çelik çomak oyununda çarpılan çelik, sınır dışına çıkdığı zaman, çocukların bağırdıkları “hey” anlamında ünlem.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
karaca    

Çörekotu.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
karaca    

Gövdesi beyaz, yüzü kara koyun.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
karaca   İng. roe deer 

Çift parmaklılar (Artiodactyla) takımının, geyikgiller (Cervidae) familyasından, 120 cm kadar uzunlukta, yazın kırmızımsı, kışın kül rengimsi, erkeklerinde dik, silindir şeklinde ucu dallı boynuzlar bulunan, Avrupa ve Asya'da yaşayan bir tür.

 BSTS / Biyoloji Terimleri Sözlüğü 1998
karaca   Fr. Capreolus capreolus 

(zooloji)

 BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963
karaca   İng. roe deer 

(Capreolus capreolus) Çift-parmaklılar (Artiodactyla) takımının geyikgiller (Cervidae) familyasından bir memeli türü. Uzunluğu 120 cm. Yazın kırmızımsı, kışın külrengimsi olur. Yalnız erkekde bulunan boynuzlar dik, silindir biçimde ve ucu dallıdır. Avrupa ve Güney Batı Asyada yaşar.

 BSTS / Zooloji Terimleri Sözlüğü 1963
karaca (I), (karıca)    

Bazu

 Tarama Sözlüğü 1969
karaca (II)    

Bir göz hastalığı

 Tarama Sözlüğü 1969
Karaca   Köken: T. 

Cinsiyet: Kız
1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Cinsiyet: Erkek
1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

 Kişi Adları Sözlüğü 
Karaca    

Ağrı ili, Doğubayazıt ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Karaca    

Bursa ili, Harmancık ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Karaca    

Çorum ili, merkez ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Karaca    

Erzurum ili, Çat ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Karaca    

Malatya ili, Yazıhan ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Karaca    

Muğla ili, Marmaris ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Karaca    

Siirt ili, Şirvan ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Karaca    

Sivas ili, Gölova ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Karaca    

Şanlıurfa ili, Bozova ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Karaca    

Şanlıurfa ili, Mürşitpınar bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Karaca    

Trabzon ili, Arsin ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.