Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

keleş    

sf. hlk. 1. Yiğit, cesur, bahadır. 2. Çok yakışıklı, çok güzel. 3. Vücut yapısı gösterişsiz. 4. Çirkin, kötü. 5. Kel: “Kayseri çarşısının tavanını, kubbesini kökünden kazıtmış . O canım mimariyi bir keleşe döndürmüş.” -B. R. Eyuboğlu.

 Güncel Türkçe Sözlük 
keleş    

1. Güzel, yakışıklı (insan). 2. Yiğit, temiz yürekli, kabadayı. 3. Vücut yapısı gösterişsiz, kaba. 4. Çirkin, kötü. 5. Beceriksiz.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
keleş    

1. Kel. 2.bk. kelez (I)-1.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
keleş    

Nişanlı gençlerin düğünden önce dostlarına ve akrabalarına verdikleri yemek.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
keleş    

Keçi boynuzu reçeli.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
keleş    

1. Boğa, tavlı sığır. 2. Uzun boynuzlu sığır.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
keleş    

Hasta, cılız, zayıf.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
keleş    

1. Bodur. 2. Cılız.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
keleş    

Yakışıklı delikanlı; boynuzları uzun ve yukarıya doğru biçimli bir şekilde kıvrık olan besili ve yakışıklı sığır

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
keleş    

Güzel

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
keleş    

Yakışıklı, güzel, argosu çirkin

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
keleş    

"yiğit, mert” ...gibi bir sıfat

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
keleş    

Güzel, yakışıklı

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
keleş    

1. Yiğit, cesur, bahadır. 2. Pek yakışıklı, pek güzel

 Tarama Sözlüğü 1969
Keleş   Köken: T. 

Cinsiyet: Erkek
1. Güzel, yakışıklı kimse. 2. Yiğit, cesur, bahadır.

 Kişi Adları Sözlüğü 
Keleş    

Kahramanmaraş ili, Pazarcık ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.