Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

taşkın    

sf. 1. Taşmış bir durumda olan. 2. a. Su baskını, seylap, feyezan. 3. mec. Aşırı: “Bu yüz neşeli değil, taşkın denecek kadar mutlu idi.” -T. Buğra.

 Güncel Türkçe Sözlük 
taşkın    

Azmış, gözü dönmüş.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
taşkın   İng. flooding 

Akarsuyun kabarma sırasında yatağından taşarak geniş alanları su altında bırakması, bk. kabarık su.

 BSTS / Coğrafya Terimleri Sözlüğü 1980
taşkın   Fr. Hypercatalectique 

Dizenin ölçüsünü aşan fazla hecesi veya adımı olan (dize).

 BSTS / Edebiyat ve Söz Sanatı Terimleri Sözlüğü 1948
Taşkın   Köken: T. 

Cinsiyet: Erkek
1. Coşkulu, coşkun. 2. Su baskını.

 Kişi Adları Sözlüğü 
Taşkın    

Ağrı ili, Sarısu bucağına bağlı bir yerleşim birimi.