Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

tekin    

sf. 1. Boş, içinde kimse bulunmayan. 2. Güvenilir (kişi, yer): “Aynı zamanda burası korkulacak ve hiç değilse çekinilecek, tekin olmayan bir yer olmuştu.” -A. H. Çelebi. 3. İçinde doğaüstü varlıklar bulunmadığına inanılan (yer): “Ninem, akşam saatlerinde hamamlar tekin değildir, insanı çarpar, demişti.” -Y. K. Karaosmanoğlu. 4. a. tar. Eski Türklerde bir babanın taşınmaz mallarının mirasçısı olan en küçük oğlu.

 Güncel Türkçe Sözlük 
tekin    

Uslu.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
tekin    

1.Dolu ve Önemli yer. 2.Boş ve önemsiz yer.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
tekin    

1.Uyanık, tetikte. 2.bk. tek (I).

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
tekin    

İşten çıkarılmış (kimse)

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
tekin    

Giz, saklı, esrarlı.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
tekin    

Eski Türklerde bir babanın taşınılmaz mallarının kalıtçısı olan en küçük oğlu.

 BSTS / Tarih Terimleri Sözlüğü 1974
tekin (I), (dekin, tekün)    

Bihude, abes, boş.

 Tarama Sözlüğü 1971
tekin (II)    

Şehzade, prens.

 Tarama Sözlüğü 1971
Tekin   Köken: T. 

Cinsiyet: Erkek
1. Tek, eşsiz. 2. Uyanık, tetikte. 3. Uslu. 4. Şehzade, prens. 5. Uğurlu.

 Kişi Adları Sözlüğü 
Tekin    

Afyon ili, Dinar ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Tekin    

Aydın ili, Ortaklar bucağına bağlı bir yerleşim birimi.