Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

ayla    

a. 1. Ay'ın ve bazı yıldızların dolayındaki ışık çevresi, ay ağılı, ayevi, hale. 2. Bazı kutsal kişilerin başı etrafında gösterilen ışık çevresi.

 Güncel Türkçe Sözlük 
ayla    

Aile, krş. ayle

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
ayla    

Aile, ev halkı, bk. ayle

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
ayla   Fr. aréole 

 BSTS / Dirilbilim Terimleri 1948
ayla   İng. halo 

Puslu havalarda Güneş ya da Ay tekerini uzaktan saran ışıklı halka; bir kuyrukluyıldızı saran ışıklı küre; Samanyolu ve benzeri dizgelerin dışına doğru dağılmış olan yıldız kümeleri ve RR-Lyr yıldızlarının oluşturduğu büyük küre.

 BSTS / Gökbilim Terimleri Sözlüğü 1969
ayla   Osm. hâle 

(biyoloji)

 BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963
ayla   İng. aureol 

Sinema/TV. Belirli bir etki yaratmak amacıyla özel bir aydınlatmaya başvurularak baş çevresinde oluşturulan ışıklı teker; ağılın istenilerek yapılanı.

 BSTS / Sinema ve Televizyon Terimleri Sözlüğü 1981
ayla   İng. halo 

Hale.

 BSTS / Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü 
ayla    

Ay hesabiyle, aylık olarak.

 Tarama Sözlüğü 1963
Ayla   Köken: T. 

Cinsiyet: Kız
1. Ayın ve bazı yıldızların dolayındaki ışık çevresi, ay ağılı, hale. 2. Bazı kutsal kişilerin başı etrafında gösterilen ışık çevresi.

 Kişi Adları Sözlüğü