Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

erden    

sf. 1. Bakire. 2. zf. Bakire olarak, bakire bir biçimde: “Bu cinayetleri işlemiş olanların iç dünyalarında erden kalmış yığınla insani zenginlik belirir.” -S. İleri.

 Güncel Türkçe Sözlük 
erden    

Masal.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
erden    

Sahur zamanı.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
erden    

Erkenden

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
erden    

Erkenden, krş. erkende

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
erden, (irden)    

Erkenden, erken erken.

 Tarama Sözlüğü 1967
Erden   Köken: T. 

Cinsiyet: Kız
El değmemiş, bakire.Cinsiyet: Erkek
İnsan eli değmemiş.

 Kişi Adları Sözlüğü