Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

deniz    

a. 1. Yer kabuğunun çukur bölümlerini kaplayan, birbiriyle bağlantılı, tuzlu su kütlesi. 2. Bu su kütlesinin belirli bir parçası: Marmara Denizi. Karadeniz. 3. Aydaki düzlükler. 4. mec. Geniş alan: “Tarife kalkma bizi / Ne şuyuz ne de buyuz / Adem denen denizi / Arayan birer suyuz” -E. B. Koryürek. 5. mec. Çokluk, yoğunluk.

 Güncel Türkçe Sözlük 
deniz    

Deniz

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
deniz   İng. sea 

Yerkabuğunun çukur kesimlerini dolduran, bağlı olduğu anadenize göre daha az derin, karasal sahanlıkları daha yaygın ve karaların etkisine çokça açık tuzlu su alanları.

 BSTS / Coğrafya Terimleri Sözlüğü 1980
deniz   İng. mare, pl. maria 

Yeryuvarlağı üzerinde su ile kaplı bölgeler; Ay'daki düzlükler.

 BSTS / Gökbilim Terimleri Sözlüğü 1969
deniz   İng. sea-row 

Dekorda deniz görünümünü sağlayan taban.

 BSTS / Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü 1983
deniz   Osm. bahir 

(coğrafya)

 BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963
deniz   İng. sea 

Yer kabuğunun çukur bölümlerini kaplayan, birbiriyle bağlantılı tuzlu su kütlesi.

 BSTS / Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü 
Deniz   Köken: T. 

Cinsiyet: Kız
1. Yer kabuğunun çukur bölümlerini kaplayan, birbiriyle bağlantılı, tuzlu, büyük su kütlesi. 2. Çok bol.
Cinsiyet: Erkek
1. Yer kabuğunun çukur bölümlerini kaplayan, birbiriyle bağlantılı, tuzlu, büyük su kütlesi. 2. Çok, bol.

 Kişi Adları Sözlüğü 
Deniz    

Şanlıurfa ili, Şehitnusretbey bucağına bağlı bir yerleşim birimi.