Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

elektrolit    Fr. électrolyte 

a. fiz. 1. Elektroliz işlemiyle çözülen madde. 2. biy. Hücre içi ve dışı sıvısındaki sodyum, potasyum vb. madensel iyonlar.

 Güncel Türkçe Sözlük 
elektrolit   İng. electrolyte 

Elektrik akımının özdek taşınmasıyla sağlandığı tuz, asit, baz çözeltisi, eriyik gibi iletkenler.

 BSTS / Kimya Terimleri Sözlüğü 1981
elektrolit   İng. electrolyte 

Sıvılarda (özellikle suda) iyonlarına ayrışarak iletkenlik sağlayan madde çözeltisinde elektrik ileten tür.

 BSTS / Kimya Terimleri Sözlüğü (II) 2007
elektrolit   İng. electrolyte 

Erimiş durumda ya da bir çözelti içinde, elektrik akımı geçiren ve o anda iyonlarına ayrışan bileşik.

 BSTS / Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü 1972
elektrolit   Fr. électrolyte 

(fizik, kimya)

 BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963
elektrolit   İng. electrolyte 

Çözelti içinde veya eridiğinde iyonlarına ayrılan ve bu biçimde elektriği iletebilen madde.

 BSTS / Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü