Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

özgün    

sf. 1. Yalnız kendine özgü bir nitelik taşıyan, orijinal, ibdai: “Eskinin doğa ile uyuşan, özgün yapılarını yıkıp yerine yabancı, öykünme, yaratıcılıktan yoksun yapılar dikerek çirkinleştirdik.” -N. Cumalı. 2. Bir buluş sonucu olan, nitelikleri bakımından benzerlerinden ayrı ve üstün olan: Özgün biçim. 3. Çeviri olmayan, asıl olan (metin).

 Güncel Türkçe Sözlük 
özgün   İng. original 

 BSTS / Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu 
özgün   Fr. original 

(Bir eser hakkında) İlk meydana getirilen. 2. (Çevirme esere karşın olarak) Asıl metin. 3. Başkalarını örnek tutmayıp kendisi örneklik eser veren (yazar) ve bu yolda meydana getirilen (eser) (ÖZGÜNLÜK, Originalité).

 BSTS / Edebiyat ve Söz Sanatı Terimleri Sözlüğü 1948
özgün   Fr. original 

1. İlk örnek. Karşıtı: kopya. 2. Başkalarını örnek tutmayıp yeni ve kişisel yapıt veren, yaratan (sanatçı), bu özelliği taşıyan (yapıt).

 BSTS / Yazın Terimleri Sözlüğü 1974
Özgün   Köken: T. 

Cinsiyet: Erkek
1. Nitelikleri bakımından benzerlerinden ayrı ve üstün olan. 2. Yalnız kendine özgü bir nitelik taşıyan.
Cinsiyet: Kız
1. Nitelikleri bakımından benzerlerinden ayrı ve üstün olan. 2. Yalnız kendine özgü bir nitelik taşıyan.

 Kişi Adları Sözlüğü