Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

ırk    Ar. ¤ir® 

a. 1. Kalıtımsal olarak ortak fiziksel ve fizyolojik özelliklere sahip insanlar topluluğu: “Türkler, insan olarak, ulus olarak doğunun en üstün ve şerefli ırkıdır.” -S. Birsel. 2. Soy: “Esasta dağlı ırktan cahil bir kızcağızdı.” -R. H. Karay. 3. biy. Bir canlı türünde aynı karakteri taşıyan canlıların oluşturduğu alt bölüm.

 Güncel Türkçe Sözlük 
ırk    

Şans, uğur

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
ırk    

El hızarına yapılan düzen: Baba şu bıçkının ırkını yapıver.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
ırk   İng. race 

Bir tür içinde belirgin bir farklılık gösteren birey grubu; alt tür.

 BSTS / Biyoloji Terimleri Sözlüğü 1998
ırk   İng. race 

Kalıtımsal ıraları (deri, göz, saç rengi, saç biçimi, baş biçimi, boy, kan grubu vb.) bir birlik gösteren kişilerin oluşturdukları doğal topluluk, bk. sarı ırk, beyaz ırk, kara ırk.

 BSTS / Budunbilim Terimleri Sözlüğü 1973
ırk   Fr. race 

(botanik tarım, zooloji)

 BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963
ırk   İng. race, subspecies 

Alt tür.

 BSTS / Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü 
ırk   İng. breed 

Bir tür içinde ortak karakterlere sahip olan ve bu karakterlerini kalıtım yoluyla yavrularına geçiren hayvan grupları.

 BSTS / Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü 
ırk   İng. race 

En az bir karakter bakımından değişik olan ve aralarında verimli çiftleşmeler yapabilen organizmalar topluluğu. Bir tür içinde bir ya da çok sayıda ırklar bulunabilir.

 BSTS / Zooloji Terimleri Sözlüğü 1963