Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

aptal    Ar. abd¥l 

sf. 1. Zekâsı pek gelişmemiş, zekâ yoksunu, alık, ahmak, alık salık: “Aptal bir gülüşle yüzüne bakıyorum.” -Y. Z. Ortaç. 2. ünl. tkz. Küçümseme ve azarlama bildiren bir seslenme sözü: “Aptal! Senin yerini açıkça söyledim ben.” -T. Buğra.

 Güncel Türkçe Sözlük 
aptal    

Çingene.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
aptal    

Dilenci.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
aptal    

Davul, zurna çalan, çalgıcı (çokça çingene).

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
aptal    

Sünnetçi.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
aptal    

1. bk. abdal (I)-1. 2. bk. abdal (I)-2. 3. bk. abdal (I)-3. 4. bk. abdal (I)-4. 5. Açgözlü, görgüsüz.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
aptal    

Türk kukla oyununda dalkavuk tipi.

 BSTS / Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü 1983
aptal    

(KUK.): Dalkavuk tipi.

 BSTS / Tiyatro Terimleri Sözlüğü 1966