Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

burun, -rnu    

a. 1. anat. Alınla üst dudak arasında bulunan, çıkıntılı, iki delikli koklama ve solunum organı. 2. Bazı şeylerin ön ve sivri bölümü: “Kadıköy vapurunun güvertesinde, paltoma bürünmüş, gidip ta burna oturmuştum.” -H. Taner. 3. mec. Kibir, büyüklenme: Burnundan yanına varılmıyor. 4. coğ. Karanın, özellikle yüksek ve dağlık kıyılarda, türlü biçimlerde denize uzanmış bölümü.

 Güncel Türkçe Sözlük 
burun   Fr. Nez 

 BSTS / Tıp Terimleri Kılavuzu 
burun    

1. Pekmez yapmak için kaynatılan şıranın ilk suyu. 2. Duttan, kaynatılarak elde edilen ilk şıra.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
burun    

Samandan ayrılmış buğday yığını, gözer denilen büyük harman kalburu ile elendikten sonra elde edilen temizlenmiş tahıl.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
burun    

Yün taranırken tarak dişinden ilk alınan yün.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
burun    

Çakı ve benzerleri.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
burun    

Bir nesnenin veya arazinin köşesi

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
burun    

Burun // burun külah: burun kulak takımı, sakatat

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
burun   İng. nose 

Omurgalı hayvanlarda kısmen koklama sinirlerini taşıyan mukoza zarı ile örtülü bir çift burun boşluğunu içine alan koku alma organı.

 BSTS / Biyoloji Terimleri Sözlüğü 1998
burun   İng. cape 

Karanın, özellikle yüksek ve dağlık kıyılarda, türlü biçimlerde denize uzanmış bölümü.

 BSTS / Coğrafya Terimleri Sözlüğü 1980
burun   Osm. enf 

(biyoloji, zooloji)

 BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963
burun   Fr. cap 

(coğrafya)

 BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963
burun, çıkıntı   Fr. promontoire 

(coğrafya)

 BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963
burun   İng. nasus 

anat. Koku almaya yarayan, kıkırdak ve kemikten yapılmış organ, nazus.

 BSTS / Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü 
burun   İng. Nose 

Omurgalı hayvanların koku alma organı olup kısmen koklama sinirlerini taşıyan mukoza zarı ile örtülü olan bir çift burun boşluğunu içine alır.

 BSTS / Zooloji Terimleri Sözlüğü 1963