Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

dalkavuk, -ğu    

a. 1. Kendisine çıkar sağlayacak olanlara aşırı bir saygı ve hayranlık göstererek yaranmak isteyen kimse, huluskâr, yağcı, yalaka, yağdanlık, yalpak, kemik yalayıcı, çanak yalayıcı: “Bunları yaparken hiçbir zaman kendini dalkavuk vaziyetine düşürmez.” -R. N. Güntekin. 2. tar. Saraylarda devlet büyüklerini nükteli sözlerle eğlendiren kimse.

 Güncel Türkçe Sözlük 
dalkavuk   İng. syncophant 

Kendi çıkarı için başkalarının elini eteğini öpen tip.

 BSTS / Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü 1983
dalkavuk   İng. syncophant 

Kendi çıkarı için başkalarına kavuk sallayan oyun kişisi.

 BSTS / Tiyatro Terimleri Sözlüğü 1966