Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

ergin    

sf. 1. Olmuş, yetişmiş, kemale ermiş: Ergin yemiş. Ergin ekin. 2. huk. Haklarını kendi kullanmak için yasanın gösterdiği yaşa gelmiş olan (kimse), reşit: “Oğlunun bilgin, ergin, akıllı, uslu olmasını istiyordu.” -N. Araz.

 Güncel Türkçe Sözlük 
ergin   Fr. Pubère 

 BSTS / Tıp Terimleri Kılavuzu 
ergin    

Çürümeye yüz tutmuş meyve.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
ergin    

Havı dökülmüş, erimiş, akmış kumaş.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
ergin    

Ergin, ermiş olan

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
ergin   İng. adult 

Organizmaların eşeysel olgunluğa erişmiş olması; eşey organlarında eşey hücrelerinin olgunlaşarak çalışmaya başlaması.

 BSTS / Biyoloji Terimleri Sözlüğü 1998
ergin   Osm. mûr 

 BSTS / Dirilbilim Terimleri 1948
ergin    

reşîd.

 BSTS / Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü 1966
ergin   Osm. reşid 

(zooloji)

 BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963
ergin   İng. mature 

Eşeysel olgunluğa erişmiş canlı.

 BSTS / Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü 
ergin   İng. adult 

Organizmaların eşeysel olgunluğa erişmesi, yani eşeylik organlarında eşeylik gözelerinin olgunlaşarak çalışmaya başlaması.

 BSTS / Zooloji Terimleri Sözlüğü 1963
Ergin   Köken: T. 

Cinsiyet: Erkek
Olgunlaşmış, yetişmiş kimse.

 Kişi Adları Sözlüğü 
Ergin    

Ankara ili, Balâ ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

  
Ergin   İng. Majeur 

 BSTS / Türe Terimleri