Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

gök, -ğü    

a. 1. İçinde gök cisimlerinin hareket ettiği sonsuz boşluk, uzay, sema, asuman, feza. 2. Yeryüzü üzerine mavi bir kubbe gibi kapanan boşluk, gök kubbe, sema: “Süngülerini, çelikten birer parmak gibi göğe kaldırmışlar.” -R. E. Ünaydın. 3. Gökyüzünün, denizin rengi, mavi veya yeşile çalan mavi. 4. sf. Bu renkte olan. 5. sf. hlk. Olgunlaşmamış: “Uzun süren bir kışın karları, soğukları altından fışkıran gök ekinler...” -A. Kabaklı.

 Güncel Türkçe Sözlük 
gök    

Olgunlaşmamış, ham (meyve için): Gök erik safra yapar.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
gök    

1. Mavi, masmavi. 2. Yeşil, yemyeşil.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
gök    

Güvercine benzer bir çeşit kuş.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
gök    

Erkek deve.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
gök    

Mühür mumu.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
gök    

Mavi

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
gök, gökyüzü   İng. sky 

Gözerimi üzerine kapanan, sonsuz yarıçaplı mavi kubbe; bu kubbenin iç yüzü.

 BSTS / Gökbilim Terimleri Sözlüğü 1969
gök   İng. sky border 

Dekor gök için kullanılan sözcük.

 BSTS / Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü 1983
gök   Osm. sema 

(astronomi)

 BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963
gök, (gökce)    

1. Mavi. 2. Yeşil.

 Tarama Sözlüğü 1967
Gök   Köken: T. 

Cinsiyet: Kız
1. Yeryüzünün üzerine mavi bir kubbe gibi kapanan boşluk.2. Mavi renk.

 Kişi Adları Sözlüğü