Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

kare    Fr. carré 

a. 1. mat. Kenarları ve açıları birbirine eşit olan dörtgen, dördül, murabba: “Evin bütün pencereleri çift kanatlı, her kanat, kare biçimli üçer camlıydı.” -A. Kutlu. 2. sf. Bu biçimde olan: Kare masa. 3. İskambil oyunlarında aynı türden dört kâğıdın bir araya gelmesi: Kare as. Kare kız. 4. mat. Bir sayının kendisiyle çarpımı.

 Güncel Türkçe Sözlük 
kare   İng. square 

Eşkenar dikdörtgen.

 BSTS / Matematik Terimleri Sözlüğü 2000
kare    

(cebirde bk. dördül (geometride).

 BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963
Kare    

66. “Kare”, kenarları ve açıları eşit olan dörtgendir. Başka türlü anlatalım: Kare bir kenarı ve bir açısı aynen diğer kenarları ve açıları olmak üzere kararlaşmış olan bir dörtgen düzeydir.(Şekil : 40, Şekil : 37)

 BSTS / Geometri 
Kare    

84. Kare: Karenin alanı, bir kenarının kendisi ile olan çarparığına eşittir. Misal: Kenarı 4 metre olan bir kare düşünelim 4 ü 4 ile çarpanı. Elde edeceğimiz 16 metre kare, bu karenin alanı olur Şekil:52 Sekil : 53

 BSTS / Geometri