Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

kule    Ar. ®ulle 

a. 1. Çoğunlukla kare veya silindir biçimindeki yüksek yapı: “Şu muazzam kule bir mühendisin hayaliydi.” -O. S. Orhon. 2. esk. Cihannüma.

 Güncel Türkçe Sözlük 
kule    

Vücudu koyu sarı, kuyruğu ve yelesi siyah olan at.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
kule    

Tandırdaki ateşin yanmasını sağlayan hava deliği.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
kule    

Bağ evi.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
kule    

Türk cambazının becerilerinden biri : İpin üzerine bir sacayağı, onun üstüne fıçı, fıçının üstüne tahta, tahtanın üstüne iskemle koyup oturma numarası.

 BSTS / Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü 1983
kule   İng. tower 

(Mimarlık) Çapı küçük bir temel üzerine oturan, çoğu silindir biçiminde yüksek yapılar. a. bk. külâh, minare, gözcü kulesi.

 BSTS / Güzel Sanatlar Terimleri Sözlüğü 1968
kule   İng. aerial (A8D: antenna) tower, television tower, tower 

TV. Verici dalgalığın elden geldiğince geniş bir alana yayında bulunabilmesini sağlamak amacıyla özel yapıda, çelik ya da betondan çok yüksek kule.

 BSTS / Sinema ve Televizyon Terimleri Sözlüğü 1981
kûle    

İki üç yaşında dişi tay, kısrak

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
kûle    

1.bk.kula (I)-3. 2.bk.kulan.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü