Büyük Türkçe Sözlük

 

Sözlük'te   söz varlığı


.:: Türk Dil Kurumu - Büyük Türkçe Sözlük ::.

yeşil    

a. 1. Sarı ile mavinin karışmasından ortaya çıkan, bitki yapraklarının çoğunda görülen renk: “Memleket isterim / Gök mavi, dal yeşil / Tarla sarı olsun / Kuşların, çiçeklerin diyarı olsun” -C. S. Tarancı. 2. sf. Bu renkte olan: “Tek başına dolaştığın derin, yeşil ormanlarda / Yaprakları kurutacak sonbaharı düşündün mü?” -E. B. Koryürek. 3. sf. Kurumamış, taze (sebze), kuru karşıtı: Yeşilfasulye. 4. sf. Olmamış, ham (meyve): Yeşil kayısı.

 Güncel Türkçe Sözlük 
yeşil    

Koyu al (at rengi için).

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
yeşil    

Genç, gür.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
yeşil    

Yeşil başlı yabanördeği

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
Yeşil   Köken: T. 

Cinsiyet: Erkek
1. San ile mavinin karışımından oluşan, çoğu bitki yapraklarında görülen renk. 2. Genç, taze.Cinsiyet: Kız
1. Sarı ile mavinin karışmasından oluşan, çoğu bitki yapraklarında görülen renk. 2. Genç, taze.

 Kişi Adları Sözlüğü